Saya dah cakap jangan menangis. Saya patut marah awak.
Apa awak buat ini?
Saya lalu dan nampak wanita hodoh menangis.
Itu saya punya. Kenapa ada pada awak?
Awak suruh saya buang.
– Ini saya punya. – Awak kebudak–budakan.
Awak mahu ambil semula? Itu kejam.
Saya tak kejam.
Saya mahu barang saya.
Nyanyian awak...
Kenapa dengan nyanyian saya?
– Menyanyilah sekarang. – Kenapa pula?
Awak dah jumpa cinta pertama awak di TV, jadi kenapa awak di sini?
Awak tinggalkan dia di mana?
Apa? Kenapa pandang saya begitu?
Okey.
Biar saya lihat.
Awak dah tak pucat.
Gerak balas anak mata baik.
Hati awak mengalami gempa bumi?
Jangan ejek saya.
Saya tak apa–apa.
Keadaan awak tak baik. Awak hampir mati.
Kenapa awak teruskan sedangkan awak takut air?
Awak mahu sangat jadi selebriti? Itu menyedihkan.
Aduhai.
Apa? Kenapa?
Kenapa saya cakap begitu?
Sekejap.
Guna payung. Jika tidak, awak akan selesema.
Kenapa saya teruskan sedangkan saya takut air?
Awak fikir kerana saya dungu dan menyedihkan?
– Awak marah? Saya cuma... – Untuk hidup.
Untuk menyara hidup.
Saya kumpul keberanian untuk masuk TV dan...
...saya betul–betul hampir mati.
Saya sangat bersyukur masih hidup,...
...tapi saya sedar dan dapati saya masih bermasalah.
Awak tak tahu rasanya.
Namun...
Sa–rang, kejutkan Gi–bbeum dan suruh dia makan.
Dia dah keluar awal pagi tadi.
Dah keluar? Dia sakit sepanjang malam.
Dia patut makan dulu.
Anggaplah ayah tak perasan.
Dia akan sedih tentang rancangan itu.
Cari berita tentang dia.
Apa mereka cakap?
Baik jangan lihat.
– Tak mungkin. – Tak guna.
Nama dia tiada dalam senarai.
Tiada? Kenapa?
Nama yang paling dicari ialah penipu.
Ia dahsyat.
"Kata kunci paling dicari, Gong Ma–seong"
Kenapa ia tak berubah?
Saya dah beri amaran.
Saya pasti ia akan berterusan seminggu.
Kenapa awak tak dengar cakap saya...
Teruskan.
– Jika awak tak sertai... – Sedarlah.
Kamu ada idea?
Saya cadangkan...
...awak manipulasi hasil pencarian.
– Jadi berani. – Saya suka.
Saya patut palsukan berita dengan berani?
– Dengan berani. – Dengan berani.
– Keluar, kamu berdua. – Okey.
Awak tak dengar saya suruh keluar?
– Keluarlah. – Okey.
Apa saya patut buat?
Ha–im belum siap?
Dia hampir siap tapi...
Kenapa awak tak cakap yang lelaki itu pewaris Kumpulan Sunwoo?
Awak cuba timbulkan skandal?
Awak mahu hancurkan agensi?
Saya dah cakap pelakon yang berusia 30–an patut berkahwin.
Saya kagumi Grace Kelly.
– Yang menjadi Meghan Markle. – Siapa?
Matlamat saya bukan untuk berjaya sebagai pelakon.
Saya mahu meningkatkan kedudukan.
Saya mahu bersama Ma–seong. Saya serius.
Awak saja rasa begitu?
Saya dah tonton rancangan itu. Ia teruk.
Kontrak awak ada lagi tiga bulan.
Jika awak buat perangai, saya tak boleh jaga awak.
Jadi, awak akan buat apa?
Awak lihat keadaan Joo Gi–bbeum?
Hidup sebaiknya, okey?
Jika awak tak mahu gagal.
Ha–im, awak dah siap?
En. Kim mahu lawan saya?
Dia amat menjengkelkan.
Saya minta maaf.
Saya bercakap dengan diri sendiri. Di mana subang?
Saya dah cari di serata tempat dan tak jumpa.
Saya rasa awak dah hilangkan.
Mana ada.
Cari subang itu tak kira apa.
Di mana ini?
Gi–joon, kenapa awak tak jawab panggilan saya?
Awak nampak seluar dalam merah jambu saya?
Seluar dalam merah jambu awak?
– Awak pakai? – Mengarut.
– Saya perlu pakai hari ini. – Awak letak di mana?
Sekejap. Apa ini?
Sejuknya.
Awak cakap wain akan memanaskan saya.
Bilik simpanan ini di tingkat bawah tanah.
Saya dengar ada orang pernah mati di sini.
Perlukah cakap begitu sekarang?
Boleh pulangkan jaket saya?
Saya nampak dalam filem.
Jika kita tak mahu beku, kita perlu berpelukan.
Mari peluk.
Saya akan bunuh awak.
Saya sejuk.
Sejuknya.
Hangatnya.
Apa ini?
– Entahlah. – Awak meragukan.
Kenapa awak telefon? Ada masalah?
Awak tak tonton TV semalam?
Kenapa saya patut tonton jika saya tak berlakon?
Sebenarnya...
...Ma–seong jadi cinta pertama Ha–im.
Sukar untuk percaya penipuan awak.
Lihat. Nama dia masih paling dicari.
Apa dia buat? Gong Ma–seong...
– Saya dah cakap... – Gong Ma–seong.
Makanlah.
Apa semua ini?
Awak tak kerja hari ini?
Ha–im buat perangai, jadi kami tak bekerja buat sementara.
Makanlah.
Pandang saya.
Muka awak mengecil.
Bukankah awak patut jumpa doktor?
Kenapa?
Dulu saya tak akan sakit selama berhari–hari,...
...tapi baru–baru ini saya bertekad untuk tak sakit.
Baiknya awak suapkan saya. Mengingatkan saya pada dulu–dulu.
Saya tak sakit sekarang.
Saya patut berada di sisi awak. Maaf.
Kenapa awak minta maaf?
Awak ada kerja.
Jangan cakap begitu lagi.
Mereka tukar tempat ke kolam pada saat–saat akhir.
Saya dapat rasa ia konspirasi.
Yalah itu.
Ia cuma nasib malang.
Sejujurnya, selepas rakaman pertama,...
...saya takut orang akan ungkit tentang Min Hyung–jun lagi.
Namun sekarang saya lega.
Awak patut berterima kasih pada Gong Ma–seong.
Kenapa pula?
Dia tanya saya bagaimana untuk menjadi orang paling dicari.
Orang paling dicari? Kenapa?
Itu kemunculan pertama awak di TV dalam tiga tahun.
Tentulah orang akan berminat.
Ia bukan kemunculan semula yang bagus.
Awak dimalukan secara langsung dan hampir mati.
Biasalah jika orang cari tentang kejadian lama.
Dia masuk TV kerana saya?
Ya. Lihatlah.
Semua orang mencari "Cinta pertama Lee Ha–im".
Wartawan menulis tentang Ma–seong dan Ha–im...
...dan semua orang lupa tentang awak dan Min Hyung–jun.
Jika bukan kerana ini, saya tak mahu fikirlah.
Ia menakutkan.
Keadaan awak tak baik. Awak hampir mati.
Kenapa awak teruskan sedangkan awak takut air?
Itulah yang berlaku.
Ran–ju, saya perlu keluar.
Bagaimana dengan makanan ini?
Terpaksalah.
Ada dua koridor. Kami patut ke mana?
– Koridor pertama. – Pertama?
– Kenapa lama sangat? – Saya dah tahu.
– Itu Lee Ha–im. – Di sana.
– Biar betul. Lee Ha–im? – Saya tak percaya.
Helo. Boleh tunjukkan jalan untuk berjumpa Pengarah Gong Ma–seong?
Lurus dan pusing kiri.
Okey, terima kasih.
Saya akan lawat Kampung Penyembuhan minggu depan.
Okey, tuan.
Ma–seong.
Kenapa awak di sini, Ha–im?
Saya datang untuk rundingan dengan awak.
Bawa dia ke pusat pesakit luar.
Ma–seong. Awak tak boleh tolong saya?
Saya mahu berborak juga.
Sedarlah.
– Kami minta diri. – Kami pergi dulu.
Minta rundingan melalui saluran yang betul.
Saya mahu minta maaf jika saya terlalu biadab semalam.
Tak perlu minta maaf dan belanja saya kopi.
Saya mahu kita lebih rapat.
Sekejap. Saya perlu jawab.
Helo?
Ini Joo Gi–bbeum.
Boleh kita berjumpa sekarang? Saya mahu cakap sesuatu.
Sekarang?
Sekarang tak sesuai.
Betulkah?
– Jadi lain kalilah... – Saya ada masa. Tak mengapa.
Awak ada masa? Saya di hospital.
Saya dalam perjalanan ke pejabat awak.
Awak akan datang ke pejabat saya?
– Ya. – Tak boleh.
Awak terlalu sibuk...
Joo Gi–bbeum?
Maaf, saya tak tahu awak ada pelawat.
Awak mahu ke mana? Awak mahu berborak.
– Gi–bbeum. – Gi–joon.
– Hei, bulu. – "Bulu"?
Apa si dungu ini buat di sini?
Kenapa dengan kombinasi pelik dan menjengkelkan ini?
Awak cakap awak tak akan sertai. Kenapa awak tak tepati janji awak?
Kamu kenal satu sama lain?
Kami sangat saling mengenali. Terangkan apa hubungan kita.
Gi–bbeum, kita patut berborak.
– Namun... – Ma–seong.
Hei. Berhenti, bulu palsu.
Ke tepi.
Berani awak cari cinta pertama awak?
Kenapa awak kisah jika saya cari cinta pertama saya?
Kenapa pula saya tak kisah? Awak tak nampak saya marah?
– Apa? Awak dah gila? – Ya, saya dah gila.
Lepaskan saya.
Awak mahu berborak. Tentang apa?
Saya dah lupa.
– Awak marah? – Siapa marah?
Kita boleh berborak atau mungkin tidak jika saya ingat.
Awak gembira berjumpa cinta pertama awak?
Kenapa tak jumpa lebih awal?
Keadaan saya tak baik hari ini.
Cepat cakap sebelum saya marah.
Mungkin bukan...
...tapi saya akan tanya juga.
Awak masuk TV semalam kerana saya?
Bukan, betul?
Awak saudara beruang?
Awak sangat lembab.
Jadi, awak mahu berterima kasih?
Saya tertanya.
Tidak, saya rasa saya pernah cakap.
Saya tak suka terima bantuan.
Lebih–lebih lagi, berhutang.
Mulai sekarang, saya tak mahu awak terlibat.
Atau buat perkara seperti di majlis itu.
Awak marah saya?
Ada apa–apa lagi?
Tidak, itu saja.
Jadi, mari pergi.
Mari makan.
Awak ajak saya keluar?
Tidak. Pergi makan saja.
Awak tak faham bahasa Korea?
Saya faham sangat. Ia janji temu.
Bila? Hari ini?
Hei. Mereka bermain cinta atau musuh?
Mereka bermain cinta.
Sesuatu berlaku di majlis itu.
Tak mungkin.
Saya betul.
Apa?
Orang akan fikir awak bintang terkenal.
Saya beri amaran. Jangan cakap perkara yang boleh menyebabkan...
...salah faham seperti di hospital tadi.
– Saya tak suka awak. – Apa?
Awak berleter sebab awak mahu keluar dengan saya.
Saya tak mahu.
Awak dah gila.
Berani awak fikir awak ada peluang?
Apa? Saya suka nama "Peluang".
Awak memang teruk.
Awak tak beritahu sesiapa tentang majlis itu, bukan?
Diam.
Tiada apa yang berlaku malam itu.
Awak tak boleh cakap. Mak saya akan bunuh saya jika dia tahu.
Cakap baik–baik.
Awak dan Ma–seong sangat rapat?
Kamu berkawan?
Awak tak lihat kami di TV bersama–sama?
Tidak.
Kami rapat, okey?
Beri saya nombor dia.
Lihat? Inilah yang awak mahukan.
Dia tak mahu masuk TV tapi kemudian dia muncul?
Saya mungkin sertai Rancangan Brain Q hari ini.
Ada orang tarik diri.
Gong Ma–seong sertai rancangan itu juga.
Saya ada hal penting.
Mari pergi, Ma–seong.
Okey.
Tamparan yang jahat.
Sudah berapa lama kamu berkenalan?
Keluar sekarang.
Kim Bum–soo!
Kenapa awak buat begitu?
Awak memang tiada kelas.
– Apa maksud awak? – Awak rasa?
Awak tahu Gi–bbeum takut air...
...dan cadangkan pada penerbit untuk merakam di kolam?
Oh, itu?
Ya. Ia menyeronokkan.
Ia menyeronokkan?
Seseorang hampir mati dan itu menyeronokkan?
– Orang tak mati sebegitu mudah. – Apa?
Terutamanya orang yang cekal seperti Gi–bbeum.
Tiada apa membunuh mereka.
Fikirlah. Orang tak sedar tentang kematian Hyung–jun kerana Ha–im.
Dia sangat bertuah.
Saya tahu perangai awak ketika awak rampas Ha–im daripada saya...
...tapi awak tak patut permainkan nyawa orang.
Awak akan terima balasan, tak guna.
Wook–jin, mengambil pembunuh, menukar imejnya...
...dan menipu orang ramai. Itu jenayah.
Jujur sajalah. Kita berdua ada hati nurani.
Jaga diri.
Jae–min.
Helo, Gi–bbeum.
Awak sedang mengemas?
– Awak dah sihat? – Ya, tentulah saya sihat.
Awak sangat risau?
Ya, sangat risau.
Awak tak perlu begitu bersopan.
Barulah kita boleh rapat.
Betulkah?
Okey. En. Jang keluar?
Sebenarnya...
– Rakaman di kolam semalam. – Ya.
Kim Bum–soo suruh penerbit tukar lokasi.
– Ya? – Ya.
En. Jang marah...
...dan pergi jumpa En. Kim.
En. Jang, betulkah?
Kim Bum–soo yang tukar lokasi?
Ya. Saya baru mengadu dan...
Gi–bbeum.
Awak tukar lokasi rakaman "Star Survival"?
Aduhai. Lihatlah awak, begitu biadab tiba–tiba saja.
Cakap baik–baik.
– Saya tak mahu. – Apa?
Kenapa pandang begitu?
Awak tahu saya takut air. Kenapa buat begitu?
Saya tak berniat apa–apa. Cuma saya tak suka awak.
– Apa? – Pembunuh buat kemunculan semula.
Itu tak patut berlaku.
Terimalah padah atas apa yang berlaku pada Hyung–jun.
Saya tak bunuh Min Hyung–jun.
Ya. Nafikanlah.
Namun, jika awak terus buat perangai,...
...peminat Hyung–jun tak akan biarkan.
Hiduplah seolah–olah awak dah mati dan awak tak akan terluka.
Awak yang buat mereka marah?
Apa yang awak dapat dengan menyusahkan saya?
Selama tiga tahun...
...saya rasa berhutang dan bersalah pada awak.
Sekarang tak lagi.
Bagaimana awak kenal Gong Ma–seong?
Kenapa awak mahu tahu?
Awak tak nafikan mengenali dia.
Mengurangkan peruntukan untuk kajian neurologi serebrum...
...tahun ini nampaknya tak boleh dielakkan.
Apa maksud awak? Kurangkan peruntukan?
Doktor Yoon. Apa yang awak buat baru–baru ini?
Sebagai contoh, bukankah diagnosis Pengarah Gong banyak kesilapan?
Apa maksud awak?
Awak cakap dia lemah kerana kepekaan pada cahaya,...
...tapi lihatlah dia bergerak dengan bebas.
Awak cakap ingatan dia akan hilang dalam masa setahun.
Sudah tiga tahun dan dia sihat.
Awak pasti awak dah mendiagnosis dengan betul?
Awak tak patut menilai penyakit Pengarah Gong sebegitu mudah.
Awak cuma pakar kulit. Apa yang awak tahu tentang otak?
Apa awak cakap?
Bagaimana jika Pengarah Gong sihat selamanya?
Jika pusat penyembuhan siap,...
...kita tak akan dapat buka hospital utama.
Apa awak akan buat?
Pengarah hospital baru ialah jawatan saya nanti.
Kenapa awak marah? Awak terlalu ketara.
Saya rasa puan patut fikirkan siapa patut uruskan hospital baru.
Pengarah Yeo.
Saya tahu apa yang kamu fikirkan. Kamu boleh pergi.
"Kebenaran rancangan untuk menukar penggunaan Kampung Penyembuhan"
"Gong Ma–seong"
Saya teringat sepintas lalu.
Saya tak tahu jika ia ingatan atau mimpi,...
...tapi ia sangat jelas.
Hei.
Mari makan.
Awak ajak saya keluar?
Tidak. Pergi makan saja.
Bila? Hari ini?
Mesyuarat lembaga tergempar?
Mesyuarat lembaga? Sekejap.
Tentang apa?
– Ma–seong! – Terkejut saya.
Kenapa awak di sana?
Tolonglah. Awak benarkan saya masuk.
Apa?
Awak bermalam di sini?
Awak menakutkan saya.
Apa ini? Saya tak tulis?
Kenapa kamu berdua bersama?
Dia langsung tak ingat tentang malam tadi.
– Kejamnya. – Hentikan.
Ada mesyuarat lembaga pukul sembilan?
Ada. Awak tak tulis?
Saya pun dapat mesej.
"Mesyuarat lembaga tergempar, Selasa, 25 hari bulan, 9 pagi"
Cepat. Kita akan lambat.
Tak bolehkah jika saya tak pergi?
Biar betul?
Seperti yang diberitahu terlebih dahulu,...
...agenda hari ini ialah penubuhan cawangan baru Hospital Sunwoo.
Kami minta kebenaran lembaga.
Mula–mula, untuk menubuhkan bangunan utama Hospital Sunwoo,...
...kami telah berunding dengan lembaga tentang...
...pertukaran penggunaan plot Kampung Penyembuhan...
...dan kami cuma perlukan kebenaran kamu.
– Sekejap. – Ya, Pengarah Gong.
Tukar penggunaan plot Kampung Penyembuhan?
Saya baru tahu.
Siapa yang mengarut sedangkan ia akan siap tahun depan?
Siapa yang cadangkan?
Tuan sendiri.
– Saya? – Ya.
Saya tak pernah buat cadangan sebegitu.
– Jadi siapa? – Apa maksud dia?
– Dia tandatangan kertas itu. – Mengarut.
– Peliknya. – Apa sedang berlaku?
– Kenapa kita di sini? – Dia dah tandatangan.
Dia tak ingat?
Kenapa kita membazirkan masa?
Awak tak ingat?
Langsung tak ingat.
Tukar plot Kampung Penyembuhan untuk kegunaan hospital baru kita?
Tak mungkin saya cadangkan itu.
Ia bukanlah tak wajar.
Apa maksud awak?
Hanya jika Kampung Penyembuhan tak diuruskan dengan lancar,...
...tanah akan dipindahkan untuk kegunaan hospital baru.
Bukankah awak cuma mengambil langkah berjaga–jaga?
Terhadap apa?
Kemalangan pengarah yang akan memberi kesan pada projek.
Sebab penyakit awak tak dapat diramal.
Namun, perkara mengejut ini...
Mungkinkah ia gejala awal?
Awak tak boleh bayangkan pun melakukan perkara ini.
Itulah yang berlaku.
"Cadangkan pertukaran penggunaan plot Kampung Penyembuhan"
Saya buat cadangan itu?
Tak mungkin.
Bagaimana kamu boleh lupa perkara yang begitu penting?
– Maaf. – Kamu panggil untuk bermesyuarat.
Sekarang kita semua nampak teruk. Apa kamu akan buat sekarang?
Apa dia boleh buat? Sebelum berita tersebar,...
...kita patut mengundi untuk terima atau tentang isu ini.
Kampung Penyembuhan tetap akan dibuka seperti yang dirancang.
Kita cuma mahu ambil langkah berjaga–jaga. Apa masalahnya?
Kita boleh mengundi, betul?
Beri saya sedikit masa untuk berfikir.
Selesaikan hal ini sebelum mesyuarat lembaga seterusnya.
Okey.
Pandang tepi.
Seperti dia.
Saya mahu mata saya bersinar dan nampak muda.
Seperti lelaki kacak.
Okey.
Khabar angin majlis Oddball itu benar?
Khabar angin apa?
Pengarah Gong dan Joo Gi–bbeum bercium.
Saya mengalami...
...masalah ingatan tanpa gejala yang boleh dikesan atau pening?
"Mencadangkan penukaran penggunaan plot Kampung Penyembuhan"
Ini dia.
Ini gambar pengebumian bekas pengerusi?
Ya.
Kenapa tuan mahu lihat gambar pengebumian?
Untuk memeriksa sesuatu.
Begitu. Silakan.
Apa yang dia ingat?
Pengarah Gong dan Joo Gi–bbeum bercium.
Gong Ma–seong, saya akan bunuh awak.
Tak guna.
Awak dah makan? Mari makan.
Ya. Awak mahu makan apa?
Kenapa awak mahu makan dengan saya?
Awak suka makan sendirian.
Awak tahu kematian apa paling menyedihkan?
Manalah saya tahu.
Mati sendirian.
Saya makan sendirian bukan sebab saya mahu. Namun untuk hidup.
Saya ajak awak kerana saya rasa mahu kerap makan dengan awak.
Saya memang nampak comel ketika makan.
Ini nampak sedap.
Saya hampir terlupa.
– Saya mahu merungut. – Ada lagi?
Gi–bbeum saya dan awak...
Kamu bercium?
– Awak baru tahu? – Tak guna.
Awak suka dia?
– Kamu bercinta dalam diam? – Tidak.
Betul, bukan? Saya tahu ia tak betul.
– Ciuman itu pun tak betul? – Itu betul.
Tidak...
Myung Seok–hwan bergurau dan saya tiada pilihan.
Saya kenal Gi–bbeum dulu dan kami berjumpa lagi sekarang.
Maaf kerana tak cakap lebih awal.
Kenapa baru sekarang awak...
Lupakanlah. Jadi, awak sedang bersamanya?
Saya cakap tidak.
Pukul berapa awak datang rumah saya semalam?
Saya tak ingat. Saya mabuk.
– Awak mabuk? – Ya.
Awak pasti saya benarkan awak masuk?
– Ada orang lain? – Awak tak ingat...
– ...sebab awak tidur. – Saya tidur?
Hei!
Gong Ma–seong.
Tak guna.
Gong Ma–seong.
Awak patut keluar dan sambut sepupu awak yang terkenal.
Awak sedang tidur.
Siapa yang benarkan saya masuk jika bukan awak?
Saya sangka saya kejutkan awak dan terus naik ke atas.
Kenapa awak asyik tanya?
Tiada apa–apa.
Apa–apa pun, saya beri awak amaran.
Saya akan luahkan perasaan saya pada Gi–bbeum.
Jadi? Dia perlu terima.
Walaupun perlukan 1,000 tahun, saya akan buat sebagai hantu.
Jadi, jangan ganggu.
Okey, saya tak akan ganggu.
Saya pengecut.
Saya tak boleh cakap pun yang saya dilamun cinta.
Saya pengecut. Saya bersorok tanpa bercakap apa–apa pun.
Saya pengecut.
Jadi saya...
...dungu.
Ya. Awak memang dungu.
Awak dungu. Jangan buat. Berhenti sajalah.
– Apa masalah sekarang? – Gi–joon.
Skrip ini menyatakan "sedih tapi tak keterlaluan".
Penulis tak akan suka jika awak tukar skrip.
Dia tak suka? Jadi tukarlah penulis skrip.
Apa hak awak untuk meminta penulis skrip baru?
Dia tak tahu tentang cinta.
Kenapa saya patut tahan sedangkan saya sedih?
Lihat baik–baik.
Wanita yang awak cintai berada di depan awak.
Awak menghidap demensia...
...dan dia bersama orang lain. Apa perasaan awak?
– Saya akan ke bumbung. – Apa?
Apa–apa pun.
Awak sangat cintakan wanita ini.
Namun awak sedang tenat dan tak boleh cakap awak cintakan dia.
Apa awak akan buat?
Beri dia bangunan?
Bangunan?
Itu tak berguna pada dia.
Dia terlalu naif.
Beri dia dua buah. Mana–mana gadis pasti suka.
Buatlah sesuka hati awak.
Gi–bbeum, awak berlatih sendiri.
Gi–joon, awak duduk di sini dan berlatih lagi.
Hari ini tak boleh.
Tak boleh? Awak tak pernah boleh dan sebab itulah awak tak berjaya.
– Kenapa tak berhenti saja? – Saya berhenti untuk hari ini.
Gi–bbeum, mari keluar.
Apa? Saya perlu berlatih.
Untuk beli bekalan. Sekejap saja.
Namun bekalan untuk...
– Gi–joon. – Hei!
– Cepat. – Sekejap.
– Awak ke sini untuk bekalan? – Ya.
– Selamat datang. – Selamat datang.
– Mulakan. – Apa?
– Masuklah. – Tak mengapa, saya...
Awak cakap kita mahu beli bekalan.
Sekejap. Gi–joon.
Ya.
– Minta kopi. – Okey.
Saya boleh tukar sendiri baju.
Saya akan tukar dan tunjuk kamu.
– Tunggu di luar, saya akan... – Baju kami sangat mahal.
Kami tak boleh jual barang yang dah rosak. Kami akan tolong.
– Letak beg ini. – Hei.
Sekejap. Maaf, saya...
Tukar saiz baju yang tak muat.
Ada pelanggan awak beli pen yang sama dengan saya?
Pen tuan dibuat...
...di pejabat utama kami di Jerman dan ia unik.
Kami tak boleh dapatkan atau jual yang sama.
– Dia dah salin baju? – Ya.
– Kami dah salin baju dia tapi... – Helo? Saya mahu baju saya.
Dia sangat degil.
Ini saja cara untuk belikan baju untuk dia.
– Poskan baju itu. – Okey.
Sekejap. Jangan ganggu saya.
Saya tak rasa...
Gi–joon, ke mana wanita itu bawa baju saya?
Dari dulu saya mahu buat begini.
Pasangan dalam TV buat begini sebelum bercinta.
Baju saya...
Awak buat apa di situ?
Ini detik yang penting.
Teruskan dan jangan hiraukan saya.
Saya akan luahkan perasaan saya hari ini. Jangan menyibuk.
Ia tak akan berkekalan jika awak umpan dia dengan duit.
Hei.
Boleh pulangkan baju saya?
Baju yang awak pakai tadi...
...telah diposkan.
Apa? Dipos? Ke mana?
Pakai baju itu. Saya hadiahkan.
Apa? Saya tak boleh.
Bukannya...
– Saya akan bayar untuk semuanya. – Tidak, sekejap.
Kad tuan telah digantung.
Apa? Digantung?
Mak memang...
Di mana tandas?
Ma–seong. Sepupu saya. Saya perlu minta tolong.
Lepaskan saya. Panaslah.
– Bayar sajalah. – Kenapa pula?
– Pulangkan. – Jangan kejam.
Bermurah hatilah dan guna kad awak.
Gi–joon, awak tak perlu belikan apa–apa untuk saya.
Saya tak perlukan baju baru.
Jadi patutkah saya belikan?
Saya memang terfikir untuk belikan dia baju.
Hei. Jika saya bayar, bermakna saya belikan untuk dia.
Awak tak kisah?
Tak boleh.
Saya pun tak mahu.
Ini bukan rancangan saya.
Gi–bbeum, tunggu.
– En. No. – Gi–joon.
– Saya akan bayar. – Jangan.
Tak perlu. Saya tak perlukan baju ini.
Awak akan pulang berbogel?
Tidak, janganlah.
Jika saya mahu baju baru, saya akan beli sendiri.
Saya tahu baju saya pada awak. Tolong pulangkan.
Okey.
Terima kasih. Aduhai.
– Gi–bbeum. – Saya sedang salin baju.
Jangan cuba pujuk saya.
Baju ini sangat mahal.
Saya tak suka.
Bukan itu yang saya mahu cakap.
Awak tak lupa rancangan kita esok? Janji temu kita.
Itu bukan janji temu. Saya cuma cadangkan kita makan bersama.
Apa–apa pun, jumpa awak malam esok.
Pakai cantik–cantik, seperti hari ini.
Awak jumpa tempat terkenal?
–Hidupkan suasana. –Kemudian lakukannya.
Okey, saya faham.
Ini minuman awak.
– Gi–bbeum. – Gi–joon.
Ambillah.
Terima kasih.
Kafe ini sangat cantik.
– Bagaimana awak jumpa? – Peminat saya...
Kawan media sosial saya.
Ia cantik.
Gi–bbeum. Pandang saya.
Saya mahu cakap sesuatu
Saya suka awak
Sebanyak ini
Sebanyak itulah cintaku padamu
Senyumlah untuk saya.
Okey, Gi–bbeum.
Saya mahu cakap sesuatu.
Okey...
Sebenarnya...
– Dah lama... – Tembikai Gochang.
– Saya... – Selama lima minit...
– Dua biji untuk 10,000 won saja. – Selama lima minit, dua 10,000.
– Makanlah dengan sesuka hati. – Dua 10,000 won? Murahnya.
Belilah tembikai dari Gochang.
Ya. Itu sangat murah.
Apa yang dah lama?
Itu? Gi–bbeum.
Sebenarnya, saya...
– Saya suka awak. Potong, hancur. – Makanlah dipotong atau hancur.
– Tembikai Gochang. – Tembikai.
Ini jualan murah selama lima minit.
Awak suka tembikai?
Saya berterima kasih atas segalanya. Itu hadiah.
Sedap jika dihancurkan dengan lemonad.
Ya. Okey.
Bagusnya.
Serta, Gi–joon.
Saya mahu beritahu awak sesuatu juga.
Mungkin awak perasan yang...
...saya suka Gong Ma–seong.
Saya mahu beritahu awak hal sebenar.
Saya perlu pulang sekarang. Saya minta diri.
Okey. Ya.
Terima kasih untuk hari ini.
Tembikai.
"Sembilan pagi, mesyuarat lembaga tergempar"
Awak sedang tidur.
Siapa benarkan saya masuk jika bukan awak?
Saya sangka saya kejutkan awak dan terus naik ke atas.
Apa?
Tulis sesuatu.
Tulis apa?
Tulis "Kampung Penyembuhan".
Okey.
Awak menguji penglihatan awak?
– Tulis besar–besar. – Okey.
Beri pada saya.
– Tulisan ini... – Bukan saya.
Saya tak cakap apa–apa. Apa yang bukan awak?
Awak syak saya palsukan diari awak. Saya tak buat.
"Palsukan"?
Saya suruh awak uji pen yang tak boleh digunakan.
Begitu. Ia dah boleh digunakan.
Walaupun ia pen yang sama, bergantung pada pengguna,...
...penyebaran, penyejatan,...
...kelikatan dan ketumpatan dakwat berbeza, betul?
Jika awak ragu–ragu, bandingkanlah tulisan itu.
Bukan saya.
– Saya tak mahu. – Kenapa?
Jika orang yang tahu rahsia saya...
...cuba tipu saya,...
...saya memang akan tertipu, betul?
Jika saya mula ragu–ragu,...
...keraguan itu akan menjadi perasaan yang...
...saya dikhianati oleh orang yang saya percaya selama 34 tahun.
– Sebab itulah. – Lindungilah diri sendiri.
Kenapa awak begitu mengecewakan?
Aduhai.
Kenapa awak sangat marah? Itu lebih pelik.
Awak boleh pergi jika dah selesai.
– Baliklah. – Okey.
Jumpa awak malam esok.
Pakai cantik–cantik, seperti hari ini.
– Ran–ju. – Apa?
Boleh pinjamkan baju itu?
Ini?
Okey.
Awak mahu jumpa siapa?
Gong Ma–seong.
Helo. Dah dapat keputusan ujian?
Belum lagi.
Awak dah buat keputusan tentang mesyuarat lembaga hari ini?
Ya. Apa–apa pun...
Tak mengapalah. Jumpa di mesyuarat.
"Rancangan kebenaran pertukaran penggunaan Kampung Penyembuhan"
"Pengarah Gong Ma–seong"
Kenapa?
Kita akan mulakan undian pertukaran penggunaan...
...plot Kampung Penyembuhan.
Saya mahu bercakap sebelum mengundi.
Seperti yang saya cakap pada mesyuarat sebelum ini,...
...saya tak tandatangan atau benarkan dokumen ini.
Saya minta agenda ini dibatalkan.
– Apa dia cakap ini? – Aduhai.
Sebelum ini pun tuan begini.
Jika tuan tak tandatangan,...
...jadi siapa?
Saya tak tahu.
Apa–apa pun, bukan saya.
Maksudnya, tandatangan tuan dipalsukan?
– Tuan ada bukti? – Tidak.
Apa tuan buat ini?
Tuan patut menganalisis tandatangan itu dulu.
Itu tak perlu.
Hasilnya begitu jelas.
Tuan buat begini untuk mengelak...
...bertanggungjawab atas sesuatu?
Saya mengelak tanggungjawab?
Tandatangan ini begitu sempurna,...
...saya sangka saya yang tandatangan.
Jadi saya mahu bertanggungjawab dan mengikut persetujuan.
Namun saya sangat terganggu dengan sesuatu.
Ini bertentangan dengan kepercayaan saya.
Saya fikirkan sesuatu yang tak pernah dimiliki hingga sekarang.
Sesuatu yang saya tak pernah mahukan.
Segalanya yang saya percaya setakat ini.
Saya mula meragui segalanya yang saya sangka jelas.
Awak pasti saya benarkan awak masuk?
Ada orang lain?
Siapa yang benarkan saya masuk jika bukan awak?
Awak mahu?
Saya meragui ingatan saya.
Pen tuan dibuat...
...di pejabat utama kami di Jerman dan ia unik.
Kami tak boleh dapatkan atau jual yang sama.
Saya meragui kepastian saya.
Apabila saya dengar sesuatu yang saya tak sedar,...
...saya dapat jawapan.
– Tulisan ini... – Bukan saya.
Saya tak cakap apa–apa. Apa yang bukan awak?
Awak syak saya palsukan diari awak.
"Palsukan"?
Saya memohon untuk ke Bahagian Perancangan.
Saya dihantar untuk berkhidmat untuk awak selepas kemalangan.
Awak tak takut dengan Presiden Gong?
Lindungilah diri sendiri.
Kenapa awak begitu mengecewakan?
Saya hampir tertipu.
Tertipu dengan apa? Apa maksud tuan?
Siapa akan dapat manfaat daripada ini?
Siapa utamakan kepentingan peribadi daripada orang ramai?
Siapa yang akan bermanfaat jika saya bermasalah?
Kejadian ini ialah jenayah besar yang dilakukan orang–orang ini.
Buat masa ini, Kampung Penyembuhan...
...hanya akan digunakan untuk kepentingan orang ramai...
...dan tak akan digunakan untuk keuntungan.
Mengembangkan perniagaan untuk hospital baru...
...hanya akan menjadi kekangan pada kewangan kumpulan.
Jadi saya memiliki lebih 50 peratus saham kumpulan,...
...sama sekali tak bersetuju.
Jika perkara sebegini berlaku lagi,...
...saya akan cari siapa yang bertanggungjawab dan...
...pastikan dia terima akibat.
Awak nampak cantik.
Saya suka yang ini. Awak?
Kita akan berbincang nanti.
– Pengarah. – Saya ada rancangan penting.
Mari berbincang nanti.
Batu–kertas–gunting.
Gong Ma–seong terlibat dalam kemalangan serius tiga tahun lalu.
Ia berlaku di luar negara sebelum kepulangannya.
Dia dibawa ke sini dan berada di hospital selama setahun.
– Setahun? – Ya.
Selepas itu dia berhenti jadi doktor dan fokus pada perniagaan.
Perniagaan apa?
Dia bina Kampung Penyembuhan untuk pesakit demensia.
"Kampung Penyembuhan"?
Terukkah cederanya hingga dirawat selama setahun?
Saya tak dapat rekod perubatannya.
Siasat lagi. Jika dia ada kelemahan.
Terutamanya jika ada masalah otak selepas kemalangan.
– Siasat dengan teliti. – Okey.
Puan ingat hari ini?
– Mak! – Tunduk!
Jangan menangis.
Kenapa hanya budak ini selamat?
Tanpa calar?
Dia buat begitu supaya kita perlu lawan budak untuk pusaka kita.
Kamu budak yang dibenci dan jahat.
Ibu bapa kamu meninggal kerana kamu.
Sekarang kamu perlu ikut cakap mak cik.
Atau mak cik akan marah kamu.
Saya tak sangka dia akan ingat ini.
Tak perlu risau tentang apa yang dia ingat.
Saya tak perlu risau?
Otak dia mengecil pada kadar yang membahayakan.
Saya pasti ada perubahan.
Kenapa saya di sini?
Gong Ma–seong. Awak dalam perjalanan?
Awak tinggalkan saya tiga tahun lepas,...
...kini tiba–tiba muncul dan buat saya berminat.
Awak sorokkan sesuatu daripada saya?
Saya rasa sistem limbik saya menunjukkan gejala.
– Gi–joon. Saya sakit sedikit. – Apa?
Gong Ma–seong, saya suka awak.
Saya suka Joo Gi–bbeum.
– Apa saya patut buat? – Semua usaha awak tak berjaya.
Masa kita sentiasa bergerak dengan berbeza.